türküler de susar gün gelir

                    hüzünler dönüşünce yağmura

                    ve doluşur avlusuna ömrün

                    birer serseriye dönen yıllar

                    tozu dumana katar her bahar

 
                    rüzgarla bir aklımı dağıtan

                    maviler yeşiller giyinen dünya

                    bırak diyorum beni, düşlerim

                    ayaklarımın götüreceği yerden

                    çok ama çok daha uzakta

                    karanlığa bir anlam bulmaktan

                    ve oturup dağların yamacına

                    hayatı yorumlamaktan yoruldum

                    çöle dönüşüyor gün be gün

                    ruhum, su diyorum daha fazla su

                    birer mürekkep lekesi imiş yazık

                    sevda deyip kağıda karaladığım

                    koca bir deniz, küçük bir sandal

                    daha ne olabilir ki yorumun ey şiir

                    azad et artık beni gün senden beri

          
                             atakan yusufoğlu